Dotacje przyznawane placówkom oświatowym w trybie ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (dalej UFZO) podlegają szczególnej ochronie. Zgodnie z art. 49 UFZO środki te są wyłączone spod egzekucji, zarówno sądowej jak i administracyjnej. Wyjątkiem od tej zasady jest stwierdzenia nienależnego pobrania dotacji, jej wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem lub otrzymania jej w nadmiernej wysokości. W takiej sytuacji organ dotujący może domagać się zwrotu środków, a po wydaniu decyzji administracyjnej możliwe jest prowadzenie egzekucji z tych środków. Więcej na temat przesłanek zwrotu dotacji oświatowych pisałem TUTAJ. Przedmiotowe rozwiązanie zostało wprowadzone w celu zapewnienia stabilności finansowej szkół i placówek oraz aby umożliwić im realizację zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych.
Bardzo ważna jest tutaj zasada wskazana w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (dalej UFP) zgodnie z którą, przepisy UFP stosuje się do innych podmiotów w zakresie w jakim dysponują one środkami publicznymi. Innymi słowy środki publiczne nie stają się własnością placówki oświatowej, lecz muszą być wykorzystane zgodnie z celem ich przyznania.
Co prawda organy prowadzące szkoły i placówki nie mają obowiązku wydzielenia odrębnych rachunków bankowych dla dotacji oświatowych, co może prowadzić do problemów praktycznych w stosowaniu wyłączenia, o którym mowa w art. 49 UFZO. W takiej sytuacji, Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (wyrok z dnia 27 lutego 2025 r., sygn.: III SA/Kr 1434/24) obowiązek wyjaśnienia, czy środki podlegają egzekucji, spoczywa na organie egzekucyjnym.